علم کوه و دیواره علم کوه

علم کوه و دیواره علم کوه

 

دیواره علم کوه

ادامه نوشته

شما چه مي كرديد

 
بيست و شش آوريل سال 2003 بود که «آرون رالستون» برای کوهنوردی به تنهايي از شهر خارج مي‌شود. ولي از شانس بد او کوه ريزش مي‌کند و دست او زير تخته سنگي گير مي‌کند . اگر به تصوير پايين نگاه کنيد، عکسي را مشاهده ميکنيد که آرون در آن لحظه از خودش عکس گرفته است! او با اين اميد که کسي به کمک او خواهد آمد شش روز را به انتظار کمک ميماند ولي روز ششم احساس ميکنيد که دستش به شدت عفونت کرده است و چاره ای جز قطع آن ندارد .

 

او با وارد کردن سنگيني خود بدستش، آن را از دو جا ميشکند و بعد چاقوی شکاری خود را از جيب در ميآورد و دست خود را بدون هيچ‌گونه آرامش بخشي مي‌برد و بدين طريق جان خود را نجات ميدهد. واقعا فکر مي‌کنيد اگر چنين قدرت و اعتماد به نفسی در تمام انسانها وجود داشت چی در انتظار دنيا بود؟ !!!

                                          

به نام انکه ما را فطرت آموخت

بنام آنكه ما را فطرت آموخت

كوهستان واژه اي آكنده از قدرت ، زيبايي ، آرامش و تلاش است و كوهنوردي رهيافتي براي دسترسي به آن ، بنابراين مي توان ورزش كوهنوردي را نوعي استفاده اصولي و بهينه از اكوسيستم كوهستان تلقي نمود كه تنها هنگامي معقول و منطقي به نظر مي رسد كه رفتارهاي انسان در طبيعت هماهنگي لازم با خصوصيات محيطي و اكوسيستم كوهستان داشته باشد. پس به نظر ميرسد كه واژه هاي ورزشي و طبيعت با هم پيوندي عميق و ناگسستني داشته باشند ، چرا كه بخشي از مهمترين فعاليتهاي ورزشي در دامان طبيعت انجام مي گيرد.
ما طبيعت را دوست داريم و آن را دوست خود مي دانيم ، زيرا كه خود از آن هستيم و به سويش بر ميگرديم تا از وجود اين مادر ازلي بهره ها برگيريم و به تن ها و روانهايمان كه از غوغا سالاري مدنيت و صنعت فرسوده شده ، نيرو ، صفا و شادابي ببخشيم. به راستي كه مادر طبيعت هيچ چيزي را از ما فرزندانش دريغ نداشته است و چه نيكوست كه ما نيز فرزندان خلفي باشيم و سرسپرده اما هوشيار به آستانش برويم.
در ميان ورزشها كوهنوردي از جايگاه خاص و ويژه اي برخوردار است. اگر در ورزشهاي ديگر وسيله بازي و تلاش توپ ، وزنه ، چوب ، آهن ، آب و ... هستند ، اگر ورزشهاي ديگر داراي سكو و كاپ قهرماني هستند كه ورزشكاران و قهرمانان چشم به آن دوخته اند و در آنها رقابت حرف اول مي زند و به هر قيمت هدف ايستادن بر آن سكو و به دست آوردن آن جام قهرماني است در كوهنوردي ما با طبيعت دست و پنجه نرم مي كنيم و رقيب ورزشي و بازي ما همجنس خود ماست ، ميدان طبيعت سكو و كاپ قهرماني ندارد ، روح فتوت و جوانمردي و كمك و مساعدت و از خود گذشتگي در آن موج ميزند ، رقابت ناسالم در آن معنايي نداشته و اثري از دلهره ، نگراني و استرس حاكم بر روح و نفس ورزشهاي ديگر در كوهنوردي مشاهده نمي گردد و آغوش زيبا ، با صفا و دل انگيز آن بدون هيچ محدوديتي به روي تمام انسانها باز و گسترده است تا هركس به فراخور حال خود از اين ميدان بهره ها بر گيرد.
ورزشها همه داراي اصول و مقرراتي هستند كه براي هرچه بهتر بهره بردن از آنها و كمتر و يا هيچ صدمه ديدن در آنها وضع و تدوين شده اند كه كوهنوردي نيز از اين قاعده و قانون مستثني نبوده و داراي مقررات و دستورالعملهاي خاصي مي باشد. براي رفتن به كوه و استفاده از مناظر و چشم اندازهاي دل انگيز و تماشايي آن و سلامت برگشتن دو اصل كلي و اساسي لازم است:
1- داشتن آگاهي و اطلاعات كافي از اصول و مقررات كوهنوردي و كوهپيمائي .
2-داشتن لوازم و تجهيزات مناسب و مورد نياز و منطبق با شرايط كوهستان .

  با تشكر و امتنان
مسئول گروه كوهنوردي

طبيعت را پاس بداريم

جاذبه كوه شايد براي بعضي از ..........
ادامه نوشته